Adamın biri satmak için pazara buğday götürmüş. Akşam olmuş
pazar toplanmaya başlamış. Herkes malını satıpsavmış. Bu adamın malına müşteri çıkmamış. Çıkan da pazarlıkta uyuş¤mamış. Adam koca çuvalı geri getirmenin sıkıntısıyla düşünürken meşayıhten birinin yolu pazara uğramış: O zat sormuş:
-Ne o evladım malını satamadın mı? Bak pazar toplanıyor.
Adamcağız boynu bükük:
-Müşteri çıkmadı Efendi Hazretleri! demiş.
Şeyh efendi yerden avuç avuç kum alıp buğdaya karıştır¤maya başlamış ve:
- Şimdi çıkar evlad! demiş.
Adam şeyhinbu hareketine itiraza yel¤tenecekmiş ki; hemen yanı başında beliren müşteri mala talip olmuş.
pazar toplanmaya başlamış. Herkes malını satıpsavmış. Bu adamın malına müşteri çıkmamış. Çıkan da pazarlıkta uyuş¤mamış. Adam koca çuvalı geri getirmenin sıkıntısıyla düşünürken meşayıhten birinin yolu pazara uğramış: O zat sormuş: -Ne o evladım malını satamadın mı? Bak pazar toplanıyor.
Adamcağız boynu bükük:
-Müşteri çıkmadı
Efendi Hazretleri! demiş. Şeyh efendi yerden avuç avuç kum alıp buğdaya karıştır¤maya başlamış ve:
- Şimdi çıkar evlad! demiş.
Adam şeyhinbu hareketine itiraza yel¤tenecekmiş ki; hemen yanı başında beliren müşteri mala talip olmuş.
Tebessümle oradan ayrılmak üzere olan şeyhin eteğine yapışıp:
-Bu ne haldir Efendi Hazretleri!” diyen buğdaycıya şeyh şu cevabı vermiş:
-Sus! Para layık olduğu mala gider.
Leave a Reply:
You must be logged in to post a comment.